Kiezen is nooit gemakkelijk, zeker niet wanneer het om geliefden gaat

Wat: An voelt zich erg schuldig over de ontvoering van haar dochter en het feit dat haar man nu verlamd is. Op een bepaald moment komt ze voorbij een huis waar ze verdachte geluiden hoort en besluit te gaan kijken. Hoe zal dit aflopen?
Daarnaast is er Anneleen die een probleem heeft.
Waar: Ergens
Wanneer: Nina is zeven en Gineke zes, An 43, Anneleen is 25, Eric 21, Elisabeth 40
Wie: Iedereen zolang het maar logisch blijft
Regels: Geen speciale

Beginpost:



Ik liep toevallig voorbij het huis van een vriendin toen ik daar enorm veel lawaai hoorde. Er leek met dingen gegooid te worden en er was enorm luid geroep. Geschrokken bleef ik staan en belde meteen naar de politie.

Anneleen kwam thuis. HAar dochtertje was op het kinderdagverblijf. Ze rende huilend naar haar kamer, deed de deur op slot en ging in bed liggen.

wim keek verbaast om
''Anneleen''
Hij ging naar de slaapkamer.

TOen de politie gebeld was, liep ik naar de voordeur. Zoals ik al verwachtte, was die op slot. Daarom rende ik naar de achterdeur en gelukkig was die wel open. meteen liep ik naar binnen en hoorde dat het geluid van boven kwam. Onzeker en erg stil liep ik naar boven.

Anneleen lag onderh aar dekbek en probeerde zacht te snikken.

wim hoorde het.
''Anneleen doe alsjeblieft open''
Ik zat tv te kijken maar voelde me niet lekker

Len richtte zijn pistool op zijn vrouw.
"NEEE! HET IS GENOEG EGWEEST! IK BEN HET BEU! DIE RELATIE MET JOU EN DIE MAN IS NU VOORBIJ!"
Ik liep tot bij de deur en hoorde Hanne snikken.

ERic liep de woonkamer binnen en ging op de bank zitten zonder een woord te zeggen.
Anneleen huilde.
"Neee!"

Wim was heel bezorgt.
''Lieverd alsjeblieft''
Ik voelde me niet goed

Eric haalde diep adem.
"MAma... ik moet je wat zeggen."
Toen Len het pistool op hun kinderen richtte, gilde Hanne.
"NEEE! Iedereen, maar nieth en! Ik smeek je!"
Voorzichtig opende ik de deur en liep naar binnen.
Beiden keken om en in paniek richtte Len het pistool op mij.
"Ga weg!"
Ik keek hem aan.
"Rustig... Ik kom helpen..."
Uiteindelij kstond Anneleen op, deed de deur van het slot en rende terug naar bed. Ze kroop onder het deken en bleef snikkend liggen.

Wim ging naar binnen en ging bij haar liggen.
''Lieverd wat is er aan de hand'?''
Ik keek Eric aan.
''Wat lieverd?''

Annelen bleef hard huilen.
"Ik had eerst goed nieuws, maar dat is het niet."
Eric keek haar onzeker aan.
"Ik euh..."
Ik voelde mijn hart in mijn keel kloppen en vroeg me af waarom k naar binnen was gekomen. WAt kon ik doen?
"Len, ik snap dat je je zo voelt, maar dit is niet de oplossing."

Win haalde de deken weg en omhelsde haar.
''Kun je het mij vertellen.''
Len keek woedend.
''wat weet jij ervan''
Ik keek hem aan

eric bloosde.
"Ik wil graag met Kathleen gaan samenwonen, mam..."
Ik keek Len aan.
"Ik weet hoe het voelt om bedrogen te worden, maar je mag je leven er niet door laten verpesten. Als jij haar doodschiet, zal je leven voorbij zijn... wil je dat dan? Wil je dat je kinderen sterven? Wil je hen straffen voor iets dat ze niet gedaan hebben?"
Anneleen keek wim huilend aan en schudde enkel haar hoofd.

Wim keek heel bezorgt.
''Lieverd ik wil je helpen, maar dat wil niet als ik niet weet wat er is''
Ik kek hem aan.
''Dat snap ik''
Len bleef richten.
''HOU JE B*K''

Ik keek hem onzeker.
"Laat me tenminste je kinderen in vbrijheid brengen."
Anneleen huilde en zei niets.
Eric glimlachte.
"Dus je vindt het niet erg?"

Wim hield haar vast.
Len knikte uiteindelijk.
Ik schudde mijn hoofd.
''nee''

Ik keek even naar Hanne en tilde de kinderen op. Daarna liep ik met hen naar beneden en zette hen daar neer.
"Hier blijven", zei ik zachtjes. Daarna liep ik terug naar boven. Ik moest Hanne daar weg krijgen.
Eric keek blij.
"Ok, dat is mooi!"
Anneleen bleef huilen.